خوشا آنانکه بابایی اند ب فکر ثروت و دارایی اند که روز و شبان فکر پول غم و غصه شان روی کول بفکر رفاه زن و فرزند خویش کچل گشته اند و سپیدست ریش بترس از مردان بچه ننه که هرچه گویم بازهم کمه بترسند از زن و زندگی همیشه بگویند وای ننه ، آی ننه تو را گر مرد کاری به دست آمده ستایش کن اورا ، چیزت کمه دل ب دل ده به همراه او به او با خنده کن گفتگو یکی دلبر نیکو سرشت به از بودن اندر بهشت که مردی بود خلق خوش کمی هم پول بیارد مشت مش بگفتن از قدیم و ندیم دختر به بچه ننه ما ندیم به مردان دلیر و سریعتر و خشن زیر بار زندگی و مو فشن بگوئید که نرمی نما چو گرمی خانه بیا تو گر گنده دماغی برو مرده شور تو و کارت تو زحمت کشان ۵ ۱۱ ۴۰۲خورشیدی